
Συνήθως ξεκινά με ένα κομπλιμέντο. «Είσαι τόσο οργανωτική», «κανείς δεν κρατά σημειώσεις όπως εσύ», «έχεις εξαιρετική επικοινωνία με τους ανθρώπους». Για λίγα δευτερόλεπτα αισθάνεσαι ότι η προσπάθειά σου αναγνωρίζεται. Μέχρι να ακολουθήσει η πραγματική πρόταση: να οργανώσεις τη γιορτή του γραφείου, να συντονίσεις τη συνάντηση ή να εκπαιδεύσεις τον νέο συνάδελφο.
Κάπως έτσι λειτουργεί η παγίδα του «είσαι τόσο καλή σε αυτό». Οι πιο συνεπείς και αποδοτικές γυναίκες συχνά επιβραβεύονται με ακόμη περισσότερη εργασία — συνήθως καθήκοντα που δεν περιλαμβάνονται στον ρόλο τους, δεν πληρώνονται επιπλέον και σπάνια βοηθούν ουσιαστικά στην επαγγελματική τους εξέλιξη.
Επειδή έχεις καλό γούστο, διορθώνεις όλες τις παρουσιάσεις. Επειδή είσαι κοινωνική, αναλαμβάνεις το πάρτι της εταιρείας. Επειδή έχεις ενσυναίσθηση, γίνεσαι η άτυπη ψυχολόγος της ομάδας. Και επειδή «μόνο εσύ μπορείς να το κάνεις σωστά», συνεχίζεις να λες ναι.
Το δύσκολο είναι ότι η άρνηση μπορεί να συνοδεύεται από ενοχές. Ξαφνικά φοβάσαι ότι θα θεωρηθείς λιγότερο συνεργάσιμη, λιγότερο αφοσιωμένη ή ότι «δεν νοιάζεσαι πια». Όμως η ικανότητα δεν αποτελεί υποχρέωση να καλύπτεις κάθε κενό.
Η λύση δεν είναι να κρύψεις τα ταλέντα σου, αλλά να ζητήσεις σαφήνεια. «Ποια από τις τρέχουσες αρμοδιότητές μου θέλεις να αφήσω πίσω;», «Πώς θα υπολογιστεί αυτό στην αξιολόγησή μου;» ή «Μπορούμε να μοιράσουμε το καθήκον στην ομάδα;».
Γιατί ένα πραγματικό κομπλιμέντο αναγνωρίζει την αξία σου. Δεν τη μετατρέπει σε δωρεάν εργασία!



