Η SKIMS παρουσίασε εσώρουχα σύσφιξης μέσα από ένα pop-up γεμάτο pancakes και milkshakes. Η Rhode της Hailey Bieber έχει χτίσει μεγάλο μέρος της οπτικής της ταυτότητας πάνω σε γλάσα, φρούτα και γλυκά.
Ο γαλλικός οίκος Jacquemus παρουσίασε μια τσάντα, στέλνοντας προσκλήσεις με ψωμί και βούτυρο. Καμία από αυτές τις εταιρείες δεν πουλά κάτι που τρώγεται.
Το φαγητό έχει γίνει ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία του σύγχρονου μάρκετινγκ. Όχι απαραίτητα επειδή μας καλεί να φάμε, αλλά επειδή υπόσχεται την απόλαυση, την αφθονία και την πολυτέλεια χωρίς τις συνέπειες που η κοινωνία εξακολουθεί να συνδέει με την όρεξη και το σώμα.
Και δεν επιλέγονται τυχαία σαλάτες ή «υγιεινές» τροφές. Οι καμπάνιες γεμίζουν με βούτυρο, κρέμα, ψωμί, γλυκά και ζουμερά φρούτα: όλα όσα θεωρούνται απαγορευμένα, ένοχα ή υπερβολικά. Η πραγματική κατανάλωση, όμως, απουσιάζει. Το φαγητό υπάρχει για να φωτογραφηθεί, να γίνει viral και να συνοδεύσει ένα προϊόν ομορφιάς ή μόδας.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Nara Smith, γνωστή για τα βίντεο στα οποία παρασκευάζει τα πάντα από την αρχή φορώντας εντυπωσιακά ρούχα. Σε καμπάνια για κρέμα σώματος εμφανίστηκε σε μια κουζίνα αισθητικής του 1950, να χτυπά το προϊόν στο μίξερ και να το μεταφέρει μέσα σε ένα σκαλισμένο καρβέλι. Το ψωμί δεν προοριζόταν για κατανάλωση. Ήταν σκηνικό.
Η τάση συμπίπτει με μια περίοδο κατά την οποία τα φάρμακα GLP-1 και η κουλτούρα της καταστολής της όρεξης αλλάζουν τη συζήτηση γύρω από το φαγητό. Η αφθονία παρουσιάζεται παντού, αλλά το ιδανικό άτομο υποτίθεται ότι μπορεί να τη θαυμάζει χωρίς να υποκύπτει.
Για τις γυναίκες, το μήνυμα είναι παλιό: μπορείς να θέλεις, αρκεί να μην το δείχνεις. Το πρόβλημα, όμως, δεν είναι η επιθυμία για φαγητό. Είναι η απαίτηση να την κρύβουμε.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
