Η σχέση με την εικόνα του σώματος δεν είναι πάντα εύκολη. Ακόμη και άνθρωποι που κατά τα άλλα αισθάνονται καλά με τον εαυτό τους μπορεί να έχουν στιγμές αμφιβολίας, να εστιάζουν σε σημεία που δεν τους αρέσουν ή να συγκρίνουν την εμφάνισή τους με εικόνες που βλέπουν καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Η σχέση με την εικόνα του σώματος δεν είναι πάντα εύκολη. Ακόμη και άνθρωποι που κατά τα άλλα αισθάνονται καλά με τον εαυτό τους μπορεί να έχουν στιγμές αμφιβολίας, να εστιάζουν σε σημεία που δεν τους αρέσουν ή να συγκρίνουν την εμφάνισή τους με εικόνες που βλέπουν καθημερινά στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.
Μια μελέτη του Πανεπιστημίου Anglia Ruskin δίνει, ωστόσο, μια διαφορετική διάσταση στο ζήτημα, υποδεικνύοντας ότι η φύση μπορεί να λειτουργήσει ως ένας απλός τρόπος αποστασιοποίησης από όσα τροφοδοτούν την αρνητική εικόνα του σώματος. Η έρευνα, που δημοσιεύθηκε στο Ecopsychology, εξέτασε τη σχέση ανάμεσα στην έκθεση στη φύση, την εκτίμηση για το σώμα και την ικανότητα διαχείρισης των αρνητικών συναισθημάτων γύρω από την εμφάνιση.
Τι έδειξε η έρευνα
Στην έρευνα συμμετείχαν 401 άνθρωποι από τη Μεγάλη Βρετανία, οι οποίοι συμπλήρωσαν ερωτηματολόγια σχετικά με το πόσο συχνά εκτίθενται σε φυσικά περιβάλλοντα, πώς αξιολογούν το σώμα τους και πώς διαχειρίζονται τα αρνητικά συναισθήματα που μπορεί να προκύπτουν για την εμφάνισή τους.
Οι ερευνητές εντόπισαν θετικές συσχετίσεις ανάμεσα στις συγκεκριμένες παραμέτρους, τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες. Τα ευρήματα υποδεικνύουν ότι η επαφή με τη φύση συνδέεται με αποτελεσματικότερους τρόπους διαχείρισης των αρνητικών συναισθημάτων που σχετίζονται με την εικόνα του σώματος.
Δεν πρόκειται, επομένως, για μια προσπάθεια να αλλάξει το σώμα, αλλά για μια αλλαγή στο περιβάλλον και στην οπτική μέσα από την οποία το αντιλαμβάνεται κανείς.
Μακριά από καθρέφτες, οθόνες και συγκρίσεις
Ένας από τους πιθανούς μηχανισμούς που εξετάζουν οι ερευνητές αφορά την απομάκρυνση από τα ερεθίσματα που συχνά ενισχύουν την ανασφάλεια.
Η καθημερινότητα είναι γεμάτη εικόνες: αναρτήσεις στο Instagram, διαφημίσεις, φωτογραφίες ανθρώπων με εξιδανικευμένα χαρακτηριστικά και, φυσικά, ο ίδιος ο καθρέφτης. Η συνεχής έκθεση σε τέτοια ερεθίσματα μπορεί να κάνει την εμφάνιση να βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο της προσοχής.
Αντίθετα, ένα φυσικό περιβάλλον μετατοπίζει την προσοχή αλλού. Στο τοπίο, στους ήχους, στο φως, στα δέντρα, στο νερό και στην κίνηση του ίδιου του περιβάλλοντος. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να δημιουργηθεί μια απόσταση από τις σκέψεις που αφορούν την εμφάνιση και τις συγκρίσεις με τα πρότυπα που προβάλλονται γύρω μας.
Η φύση μπορεί να αλλάξει και τον τρόπο σκέψης
Η επίδραση δεν φαίνεται να περιορίζεται μόνο στην απομάκρυνση από τα ερεθίσματα. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η παραμονή σε φυσικό περιβάλλον μπορεί να ενισχύσει πιο ισορροπημένους τρόπους σκέψης, επιτρέποντας μια πιο ρεαλιστική αξιολόγηση όσων θεωρούνται «απειλή» για την αυτοεικόνα.
Με άλλα λόγια, μια ατέλεια που μπροστά στον καθρέφτη μπορεί να μοιάζει τεράστια, μέσα σε ένα διαφορετικό περιβάλλον μπορεί να αποκτήσει ξανά τις πραγματικές της διαστάσεις.
Η φύση φαίνεται έτσι να προσφέρει έναν χώρο στον οποίο το σώμα παύει προσωρινά να αντιμετωπίζεται ως αντικείμενο συνεχούς αξιολόγησης.
Δεν χρειάζεται να αλλάξει το σώμα για να αλλάξει η σχέση μαζί του
Η συγκεκριμένη προσέγγιση έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον επειδή δεν βασίζεται στην ιδέα ότι η αυτοπεποίθηση θα έρθει όταν αλλάξει η εμφάνιση. Αντίθετα, στρέφει την προσοχή στη σχέση που έχει ένας άνθρωπος με το σώμα του.
Η θετική εικόνα σώματος έχει ήδη συνδεθεί με καλύτερη ψυχική ευεξία, ενώ η συγκεκριμένη μελέτη προσθέτει στοιχεία στη συζήτηση γύρω από τα οφέλη της επαφής με τη φύση για διαφορετικές πλευρές της ψυχικής και σωματικής κατάστασης.
Παράλληλα, προηγούμενα δεδομένα έχουν συνδέσει την παραμονή στη φύση με βελτιώσεις στις γνωστικές λειτουργίες και τον αυτοέλεγχο, καθώς και με διαφορετική αντίληψη του χρόνου. Αυτές οι αλλαγές μπορεί να διευκολύνουν μια πιο ψύχραιμη επεξεργασία των σκέψεων και των συναισθημάτων.
Ένας περίπατος μπορεί να γίνει αφορμή για διαφορετική ματιά
Η φύση δεν αποτελεί «μαγική λύση» για την ανασφάλεια ούτε αντικαθιστά την ανάγκη για υποστήριξη όταν η αρνητική εικόνα σώματος γίνεται έντονη και επίμονη. Τα ευρήματα, όμως, δείχνουν μια ενδιαφέρουσα και απλή κατεύθυνση.
Ένας περίπατος στο πάρκο, λίγος χρόνος δίπλα στη θάλασσα ή μια εξόρμηση στο βουνό μπορούν να προσφέρουν κάτι περισσότερο από κίνηση και καθαρό αέρα: την ευκαιρία να απομακρυνθεί το βλέμμα από το σώμα και να στραφεί ξανά στον κόσμο γύρω του.
Ίσως τελικά η συμφιλίωση με την εικόνα του σώματος να μην ξεκινά πάντα με το να κοιτάζει κανείς περισσότερο τον εαυτό του. Μερικές φορές μπορεί να ξεκινά ακριβώς από το αντίθετο: από το να σταματήσει για λίγο να κοιτάζει και να βγει έξω.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
