
Ο Akylas μίλησε για το ταξίδι του στη Eurovision 2026 το πρωί της Πέμπτης, σε δημοσιογράφους έξω από το κτίριο της ΕΡΤ, λίγο πριν εμφανιστεί στην εκπομπή «Πρωίαν σε είδον».
Ο Akylas τόνισε όμως ότι κρατά μόνο τα θετικά από την εμπειρία, μιλώντας για μια «υπέροχη ομάδα» και για το όνειρο που έζησε, από την Καπνικαρέα μέχρι τη μεγάλη σκηνή της Ευρώπης.
Αναφέρθηκε επίσης στις υψηλές προσδοκίες που είχαν δημιουργηθεί, οι οποίες ενισχύθηκαν από τα στοιχήματα που τον έφερναν στις πρώτες θέσεις για μεγάλο διάστημα. Όπως είπε, έδωσε τον καλύτερό του εαυτό και «ψυχή» στο project, ανεξάρτητα από το τελικό αποτέλεσμα, ενώ ξεκαθάρισε ότι τα προγνωστικά δεν επηρέασαν την πραγματική έκβαση του διαγωνισμού.
Τέλος, μίλησε για την ψυχολογική πίεση που βίωσε μετά τον διαγωνισμό, εξηγώντας ότι ένιωσε την ανάγκη να ζητήσει συγγνώμη επειδή θεωρούσε πως ο κόσμος περίμενε περισσότερα.
«Η αλήθεια είναι πως ήταν ένα πολύ δύσκολο, έτσι, και ζόρικο ταξίδι. Είχε πάρα πολλά όμορφα πράγματα παράλληλα, αλλά εμένα κάποια στιγμή ο οργανισμός μου είχε λίγο εξαντληθεί, οπότε χρειαζόμουνα κάποιες μέρες να πάρω δυνάμεις. Προσπαθώ να κρατάω τα καλά και τα καλά είναι πάρα πολλά. Είμαι με μία υπέροχη ομάδα», ανέφερε αρχικά ο Akylas.
«Έζησα παιδιά το όνειρό μου. Από την Καπνικαρέα βρέθηκα στη μεγαλύτερη μουσική σκηνή της Ευρώπης, στη Eurovision. Κρατάω τα καλύτερα πραγματικά και συνεχίζουμε μπροστά. Εννοείται, όσο θρηνήσαμε, θρηνήσαμε. Τώρα πάμε να κάψουμε το πελεκούδι, γιατί σας έχω αλμπουμάρα», συνέχισε.
«Είχε ανέβει γενικά ο πήχης ψηλά και οι προσδοκίες, μάλλον λόγω στοιχημάτων, γιατί μας είχανε στις πρώτες τρεις θέσεις νομίζω για πέντε μήνες περίπου. Αλλά απ’ ό,τι φάνηκε τελικά τα στοιχήματα δεν έπαιξαν καθόλου ρόλο. Πραγματικά έκανα ό,τι καλύτερο μπορούσα, δηλαδή έδωσα ψυχή πραγματικά σε όλο αυτό το project και το ευχαριστήθηκα πάρα πολύ», συμπλήρωσε.
Στη συνέχεια, αναφέρθηκε στο γιατί ζήτησε συγγνώμη, σημειώνοντας χαρακτηριστικά: «Γιατί περίμεναν πολλά. Και εμείς και η ομάδα μας περίμενε περισσότερα, και εντάξει, ένιωσα πραγματικά ότι έχω κάνει κάποιο λάθος εγώ. Δηλαδή εκείνη τη στιγμή, παιδιά, ήταν για μένα κάτι πολύ βαρύ. Δεν μπορούσα να κοιμηθώ το βράδυ και δεν ήξερα πραγματικά πώς θα γυρίσω, πώς θα αντικρίσω τον κόσμο».
«Ένιωσα ότι μπορεί να ‘ρθει απόρριψη, όπως είπα κιόλας έφαγα ένα σύνδρομο εγκατάλειψης, λέω, “τώρα θα χαθούν, θα εξαφανιστούν όλα”. Οπότε αυτό ψυχολογικά δηλαδή με επηρέασε πολύ, αλλά τώρα είμαι πολύ καλά, το ξεπέρασα», κατέληξε.



