Η Μαργαρίτα Απειρανθίτου μεγάλωσε στην Αθήνα, σπούδασε Business Administration χωρίς να το ερωτευτεί ποτέ και για χρόνια ένιωθε πως κάτι λείπει. Δεν ήξερε ακόμη τι. Το μόνο σίγουρο ήταν ότι δεν την χώραγε το «προβλέψιμο». Χρόνια μετά, αυτές οι σπουδές αποδείχθηκαν τελικά χρήσιμες — όχι για κάποιο corporate γραφείο, αλλά για τη δική της μικρή επιχείρηση.
Η ανάγκη για δημιουργία και αλλαγή την έστειλε στην Ολλανδία, σε ένα μεταπτυχιακό στο Media Innovation. Εκεί έμεινε πέντε χρόνια, έζησε αλλιώς, δούλεψε ως freelance web designer και έμαθε πώς είναι να φτιάχνεις τη ζωή σου από την αρχή. Επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνέχισε στο ίδιο μονοπάτι, δοκιμάζοντας και πιο «ασφαλείς» εταιρικούς ρόλους, μόνο και μόνο για να επιβεβαιώσει πόσο δεν της ταιριάζουν.
Σήμερα, λίγο πριν τα 40, έχει ήδη κάνει τη στροφή. Το Fridas Fighters υπήρχε ως ιδέα και σχέδιο πολύ πριν γίνει πράξη. Τον Οκτώβρη του ’25, από το σαλόνι του σπιτιού της, βρήκε το θάρρος να του δώσει ζωή. Όχι σαν business plan. Σαν ανάγκη.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Ποια ήταν η στιγμή που σκέφτηκες «οκ, αυτό δεν είναι απλά ένα t-shirt, είναι θέση» - και πώς γεννήθηκε το Fridas Fighters;
Δεν ήταν η στιγμή που είπα «αυτό δεν είναι απλά ένα t-shirt». Ήταν περισσότερο το πώς θα μπορούσα να εκφράσω και να μοιραστώ όλα αυτά που γεμίζουν καθημερινά το κεφάλι μου. Την ανισότητα, την αδικία, τις καθημερινές μορφές καταπίεσης, την ανάγκη για κάτι πιο δίκαιο.
Ψάχνοντας έναν τρόπο να κάνω κάτι που να με εκφράζει πραγματικά, κατάλαβα ότι ήθελα να ασχοληθώ με κάτι δημιουργικό, κάτι χειροπιαστό. Κάπου εκεί ένιωσα ότι ήταν αυτονόητο να γίνει μέσα από ρούχα. Όχι σαν μόδα, αλλά σαν φωνή.
Το Fridas Fighters γεννήθηκε σαν ένας τρόπος να φορεθούν όλα αυτά, να ειπωθούν με λίγο παραπάνω χρώμα, χιούμορ, κιουτνες και μια δόση αντίστασης, και κυρίως σαν μια υπενθύμιση ότι δεν είμαστε μόνα.
Το “Unapologetically feminist” δεν είναι σύνθημα, είναι στάση ζωής. Τι σημαίνει για σένα στην καθημερινότητα;
Για μένα σημαίνει να μην μικραίνω τον εαυτό μου για να είμαι πιο αποδεκτή ή πιο «εύπεπτη». Να μην απολογούμαι για τις απόψεις μου, τα όριά μου ή την κούραση μου.
Σημαίνει επίσης να αναγνωρίζω ότι όλοι/ες/α κουβαλάμε βαθιά ριζωμένες μισογυνιστικές αντιλήψεις, γιατί μεγαλώνουμε μέσα σε ένα σύστημα που τις έχει κανονικοποιήσει. Το να είσαι unapologetically feminist είναι μια συνεχής, καθημερινή διαδικασία να τις αναγνωρίζεις και να τις ξεμαθαίνεις.
Είναι οι επιλογές στον τρόπο που δουλεύω, που σχετίζομαι με τους άλλους, που μιλάω, που στέκομαι απέναντι σε όσα θεωρώ άδικα.
Φεμινισμός, ισότητα, ανθρώπινα δικαιώματα, ψυχική υγεία αλλά και το πώς ο καπιταλισμός επηρεάζει τη ζωή μας - θεωρώ πως όλα αυτά είναι συνδεδεμένα.
Πόσο προσωπικό είναι το brand;
Είναι απόλυτα προσωπικό. Το Fridas Fighters ξεκίνησε σαν ανάγκη να δώσω χώρο σε όσα κουβαλούσα μέσα μου, μέσα από μια δημιουργική διέξοδο.
Τα σχέδια, τα t-shirts, το τύπωμα, η custom-made συσκευασία, τα αυτοκόλλητα, τα μικρά δωράκια και το άρωμα στο πακέτο - όλα περνούν από μένα. Είναι ένα concept που σχεδιάστηκε έως και την πιο μικρή του λεπτομέρεια με πραγματικά πολλή αγάπη. Είναι κομμάτια της ζωής μου, της εποχής που ζούμε και των πραγμάτων που μας απασχολούν συλλογικά.
Μέσα από αυτό το brand συνδυάζω τη δημιουργική μου ανάγκη με την ανάγκη της επιβίωσης, και έχω την τύχη να κάνω κάτι που με εκφράζει πραγματικά. Και το πιο όμορφο κομμάτι είναι οι άνθρωποι εκεί έξω που ταυτίζονται.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Πιστεύεις ότι ένα ρούχο μπορεί όντως να λειτουργήσει ως «small act of resistance» ή είναι κυρίως συμβολισμός;
Νομίζω πως είναι και τα δύο. Ένα ρούχο από μόνο του δεν αλλάζει τον κόσμο, αλλά μπορεί να αλλάξει τον τρόπο που στεκόμαστε μέσα σε αυτόν. Σε μια κοινωνία που μας θέλει σε κουτάκια και έχει κανονικοποιήσει τον σεξισμό, την ανισότητα και τις διακρίσεις με βάση το φύλο, τη σεξουαλικότητα ή τη διαφορετικότητα, το να βρίσκεις τη φωνή σου είναι πράξη.
Ακόμα κι αν αυτή η φωνή βγαίνει μέσα από κάτι τόσο απλό όσο ένα t-shirt. Το να φοράς αυτό που πιστεύεις μπορεί να λειτουργήσει σαν μια μικρή υπενθύμιση προς τα έξω, αλλά και προς τον εαυτό σου, ότι δεν είσαι μόνος, ότι ανήκεις.
Οπότε ναι, είναι συμβολισμός, αλλά όταν αυτά τα small acts of resistance μαζεύονται, μεταφράζονται σε μια αίσθηση ενδυνάμωσης, σύνδεσης και λίγης περισσότερης ελευθερίας στην καθημερινότητα.
Γιατί επέλεξες organic, hand-printed παραγωγή;
Το οργανικό βαμβάκι και η όσο το δυνατόν πιο ηθική παραγωγή ήταν αυτονόητη επιλογή. Ήθελα κάθε κομμάτι, στον βαθμό που μπορώ να γνωρίζω και να ελέγχω, να είναι φτιαγμένο με σεβασμό, από την παραγωγή του υφάσματος μέχρι το ράψιμο και το τύπωμα. Θα ήταν υποκριτικό από μέρους μου αν ήταν αλλιώς. Όπως και να έχει ποιότητα που αντέχει στον χρόνο και να φοριέται ξανά και ξανά.
Όσο για το hand-printed, είναι πιο αργό και πιο απαιτητικό, αλλά το να δουλεύω με τα χέρια μου είναι κομμάτι της διαδικασίας, και για μένα σχεδόν ψυχοθεραπευτικό. Έτσι έχω και καλύτερο έλεγχο του αποτελέσματος.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
