TRUE STORIES

Η γυναίκα που είναι δήμαρχος, ταμίας και μοναδική κάτοικος μιας πόλης

Η απίστευτη ιστορία της Έλσι, της γυναίκας που κρατά μόνη της ζωντανή μια ολόκληρη πόλη

Η γυναίκα που είναι δήμαρχος, ταμίας και μοναδική κάτοικος μιας πόλης
collage

Στη βόρεια Νεμπράσκα, κοντά στα σύνορα με τη Νότια Ντακότα, ένας μακρύς χωματόδρομος διασχίζει λιβάδια και χρυσαφένια χωράφια μέχρι να οδηγήσει στο Monowi. Μια μικρή κουκκίδα στον χάρτη των Ηνωμένων Πολιτειών, τόσο μικρή που μπορεί κανείς να την παρατηρήσει ολόκληρη από την κορυφή ενός λόφου. Εκεί, ανάμεσα σε εγκαταλελειμμένα σπίτια, ένα παλιό εκκλησάκι και τα ερείπια ενός σιλό σιτηρών, βρίσκεται μια πόλη με έναν και μοναδικό κάτοικο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ

Το όνομά της είναι Έλσι Έιλερ. Είναι η γυναίκα που έχει αναλάβει σχεδόν κάθε ρόλο που μπορεί να υπάρξει σε έναν δήμο: δήμαρχος, γραμματέας, ταμίας, βιβλιοθηκάριος και ιδιοκτήτρια της μοναδικής ταβέρνας. Και το πιο παράξενο; Κάθε χρόνο πληρώνει φόρους στον ίδιο της τον εαυτό, οργανώνει δημοτικές εκλογές στις οποίες είναι η μοναδική υποψήφια και φροντίζει να διατηρεί σε λειτουργία την πόλη της.

Bkell / Wikimedia Commons (Public domain)

Μια ολόκληρη πόλη στα χέρια μιας γυναίκας

Όταν ο σύζυγός της, Ρούντι, πέθανε το 2004, η Έλσι δεν κληρονόμησε απλώς την ταβέρνα που διατηρούσαν μαζί. Έγινε ουσιαστικά υπεύθυνη για ολόκληρο το Monowi. Σύμφωνα με την απογραφή των ΗΠΑ, πρόκειται για τον μοναδικό επίσημα ενσωματωμένο οικισμό της χώρας με πληθυσμό μόλις ενός ανθρώπου.

Κάθε χρόνο αναρτά στην ταβέρνα μια ανακοίνωση για τις δημοτικές εκλογές και στη συνέχεια ψηφίζει τον εαυτό της. Καταρτίζει επίσης το ετήσιο σχέδιο συντήρησης των δρόμων, που είναι απαραίτητο για την εξασφάλιση κρατικής χρηματοδότησης, ενώ συγκεντρώνει περίπου 500 δολάρια σε ετήσιους φόρους από την ίδια της. Τα χρήματα χρησιμοποιούνται για να λειτουργούν οι δημοτικές υποδομές, όπως ο φωτισμός και η υδροδότηση.

Ακόμη και η διαδικασία έκδοσης των αδειών για την πώληση αλκοόλ και καπνού έχει τη δική της ιδιαιτερότητα. Η αίτηση αποστέλλεται στη γραμματέα του χωριού, δηλαδή στην ίδια την Έλσι, η οποία την παραλαμβάνει, την υπογράφει ως αρμόδια υπάλληλος και τελικά χορηγεί την άδεια στον εαυτό της ως ιδιοκτήτρια της επιχείρησης.

Από ένα ζωντανό χωριό σε έναν τόπο σχεδόν εγκαταλελειμμένο

Το σημερινό Monowi δύσκολα θυμίζει τον οικισμό που υπήρχε πριν από έναν αιώνα. Τη δεκαετία του 1930 αποτελούσε έναν πολυσύχναστο σταθμό του σιδηροδρόμου Elkhorn, με περίπου 150 κατοίκους, παντοπωλεία, εστιατόρια, ακόμη και φυλακή.

Εκεί μεγάλωσε και η Έλσι, σε ένα αγρόκτημα λίγο έξω από το χωριό. Γνώρισε τον Ρούντι στο μονοθέσιο σχολείο της περιοχής και οι δυο τους συνέχισαν να πηγαίνουν μαζί με το λεωφορείο στο κοντινότερο γυμνάσιο. Αργότερα ακολούθησαν διαφορετικές διαδρομές, μέχρι που επέστρεψαν στον τόπο τους, παντρεύτηκαν και απέκτησαν δύο παιδιά.

Το 1971 αποφάσισαν να ανακαινίσουν την παλιά ταβέρνα που ανήκε στον πατέρα της Έλσι και να την ανοίξουν ξανά. Ωστόσο, το χωριό είχε ήδη αρχίσει να ερημώνει. Η παρακμή της αγροτικής οικονομίας μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο οδήγησε πολλούς κατοίκους της ευρύτερης περιοχής να εγκαταλείψουν τις μικρές κοινότητες αναζητώντας εργασία αλλού.

Το τελευταίο μνημόσυνο στην ξύλινη εκκλησία πραγματοποιήθηκε το 1960, για τον πατέρα της Έλσι. Λίγα χρόνια αργότερα έκλεισαν το ταχυδρομείο και τα τελευταία παντοπωλεία, ενώ το σχολείο σταμάτησε να λειτουργεί το 1974. Τα δύο παιδιά της οικογένειας έφυγαν στα μέσα της δεκαετίας του 1970, όπως και πολλοί ακόμη κάτοικοι. Το 1980 είχαν απομείνει μόλις 18 άνθρωποι. Δύο δεκαετίες αργότερα, στο Monowi ζούσαν πλέον μόνο η Έλσι και ο Ρούντι.

liumiao999 / Wikimedia Commons (CC BY-SA 3.0)

Η ταβέρνα που έγινε το σαλόνι της κοινότητας

Παρότι η Έλσι είναι η μοναδική μόνιμη κάτοικος, η καθημερινότητά της δεν χαρακτηρίζεται από την απομόνωση που θα περίμενε κανείς. Κάθε πρωί, γύρω στις εννέα, περπατά λίγα μέτρα από το τροχόσπιτό της μέχρι την Monowi Tavern, ανοίγει τις πόρτες και υποδέχεται τους θαμώνες της. Μόνη εξαίρεση είναι η Δευτέρα, όταν παίρνει το ρεπό της.

Οι περισσότεροι πελάτες μένουν σε κοντινές περιοχές και γνωρίζονται μαζί της εδώ και πολλά χρόνια. Κάποιοι, ωστόσο, διανύουν ακόμη και εκατοντάδες χιλιόμετρα για να περάσουν από την ταβέρνα και να τη δουν. Για πολλούς, ο χώρος δεν είναι απλώς ένα σημείο για φαγητό ή ποτό, αλλά ένα μικρό κέντρο συνάντησης.

Στους τοίχους υπάρχουν ανακοινώσεις για αποφοιτήσεις, βαφτίσεις και οικογενειακές γιορτές, ενώ τα βράδια της Κυριακής οι επισκέπτες συγκεντρώνονται για να παίξουν χαρτιά. Η Έλσι ετοιμάζει χάμπουργκερ, hot dogs και άλλα απλά πιάτα, ενώ η ταβέρνα παραμένει ανοιχτή μέχρι να αποχωρήσουν και οι τελευταίοι θαμώνες.

Όταν τη ρωτούν αν αισθάνεται μοναξιά, η απάντησή της είναι απλή: πάντα υπάρχει κάποιος που έρχεται και φεύγει. Για εκείνη, οι τακτικοί πελάτες έχουν γίνει κάτι σαν οικογένεια. Μάλιστα, βλέπει πλέον παιδιά και εγγόνια ανθρώπων που γνώριζε από τότε που ήταν μωρά.

Μια βιβλιοθήκη για να μείνει ζωντανή η μνήμη του Ρούντι

Λίγα βήματα από την ταβέρνα βρίσκεται ένα ακόμη ξεχωριστό σημείο του Monowi: η βιβλιοθήκη του Ρούντι. Ο σύζυγος της Έλσι αγαπούσε ιδιαίτερα το διάβασμα και, λίγο πριν πεθάνει το 2004, είχε εκφράσει την επιθυμία να μετατρέψει την προσωπική του συλλογή βιβλίων σε δημόσια βιβλιοθήκη.

Είχε ήδη παραγγείλει ένα μικρό κτίσμα και είχε συγκεντρώσει περίπου 5.000 βιβλία και περιοδικά, όμως δεν πρόλαβε να ολοκληρώσει το σχέδιό του. Μετά τον θάνατό του, τα παιδιά, τα ανίψια και τα εγγόνια του ανέλαβαν να δημιουργήσουν τη βιβλιοθήκη, τοποθετώντας ράφια, φροντίζοντας τον φωτισμό και φτιάχνοντας μια χειροποίητη επιγραφή.

Σήμερα, ένα κλειδί της βιβλιοθήκης βρίσκεται στην ταβέρνα και όποιος θέλει μπορεί να δανειστεί βιβλία, από έργα του Γκαίτε μέχρι παλιά τεύχη του National Geographic. Η λειτουργία της βασίζεται στην εμπιστοσύνη, ενώ ο χώρος παραμένει ένα μικρό αφιέρωμα στη μνήμη του ανθρώπου που ήθελε να μοιραστεί την αγάπη του για το διάβασμα με ολόκληρη την κοινότητα.

Γιατί δεν θέλει να φύγει

View this post on Instagram

A post shared by S E P H L A W L E S S (@sephlawless)

Η Έλσι έχει δύο παιδιά, πέντε εγγόνια και δύο δισέγγονα, που ζουν μακριά από το Monowi, σε διαφορετικές περιοχές των ΗΠΑ αλλά και στην Ευρώπη. Θα μπορούσε να μετακομίσει κοντά τους, όμως δεν το επιθυμεί. Έχει περάσει σχεδόν ολόκληρη τη ζωή της σε αυτόν τον τόπο, γνωρίζει τους ανθρώπους του και δεν θέλει να ξεκινήσει από την αρχή σε ένα διαφορετικό περιβάλλον.

Η μικρή πόλη έχει αποκτήσει απρόσμενη φήμη και επισκέπτες από όλο τον κόσμο περνούν από την ταβέρνα, αφήνοντας τις υπογραφές τους στα βιβλία επισκεπτών. Για την Έλσι, αυτή η προσοχή είναι ένας τρόπος να γίνει γνωστός ένας τόπος που διαφορετικά θα είχε χαθεί από τον χάρτη.

Κάθε βράδυ, όταν η ταβέρνα κλείνει και οι τελευταίοι επισκέπτες αποχωρούν, το Monowi επιστρέφει στον έναν και μοναδικό μόνιμο κάτοικό του. Η Έλσι γυρίζει στο σπίτι της, ξεφυλλίζει ένα από τα βιβλία του Ρούντι και ετοιμάζεται για την επόμενη ημέρα.

Μπορεί στα επίσημα στοιχεία ο πληθυσμός του Monowi να είναι μόλις ένας, όμως η ζωή του χωριού δεν μετριέται μόνο με τους ανθρώπους που κατοικούν μόνιμα εκεί. Με μια ταβέρνα που εξακολουθεί να γεμίζει φωνές, μια βιβλιοθήκη που κρατά ζωντανή μια επιθυμία και μια γυναίκα που δεν εγκατέλειψε ποτέ τον τόπο της, το Monowi εξακολουθεί να έχει τη δική του θέση στον κόσμο.

ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ
Περισσότερα Θέματα Think
0 / position1: 0 / position2: 0
× PINK.GR
ΑΡΧΙΚΗ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
GET CONNECTED
Nextweb