
Ήταν μόλις ένα κορίτσι όταν ο πόλεμος έφτασε στη Λευκορωσία. Η ζωή της μέχρι τότε δεν προμήνυε τίποτα από όσα θα ακολουθούσαν. Όταν όμως οι Ναζί εισέβαλαν στη χώρα το 1941, η Ζιναΐντα Πορτνόβα βρέθηκε μέσα σε έναν κόσμο όπου η καθημερινότητα είχε μετατραπεί σε αγώνα επιβίωσης. Μέσα σε λίγα χρόνια, από τη διανομή φυλλαδίων θα περνούσε στις πιο επικίνδυνες αποστολές της σοβιετικής αντίστασης.
Ήταν μόλις ένα κορίτσι όταν ο πόλεμος έφτασε στη Λευκορωσία. Όταν οι Ναζί εισέβαλαν στη χώρα το 1941, η Ζιναΐντα Πορτνόβα βρέθηκε μέσα σε έναν κόσμο όπου η καθημερινότητα είχε μετατραπεί σε αγώνα επιβίωσης. Μέσα σε λίγα χρόνια, από τη διανομή φυλλαδίων θα περνούσε στις πιο επικίνδυνες αποστολές της σοβιετικής αντίστασης.
Οι πρώτες αποστολές της αντίστασης
Η Πορτνόβα εντάχθηκε στην αντίσταση σε πολύ νεαρή ηλικία. Αρχικά συμμετείχε στη διανομή προπαγανδιστικού υλικού, όμως σύντομα οι αποστολές της έγιναν πιο ριψοκίνδυνες. Συμμετείχε σε πράξεις δολιοφθοράς που είχαν στόχο γερμανικές εγκαταστάσεις, μεταξύ άλλων μια αντλία, ένα τοπικό εργοστάσιο παραγωγής ενέργειας και ένα εργοστάσιο τούβλων. Σύμφωνα με την αφήγηση της πηγής, οι συγκεκριμένες ενέργειες προκάλεσαν σημαντικές απώλειες στις γερμανικές δυνάμεις.
Η επικίνδυνη αποστολή στο γερμανικό στρατόπεδο
Η πιο γνωστή ιστορία γύρω από τη δράση της αφορά μια αποστολή που απαιτούσε απόλυτη ψυχραιμία. Η Πορτνόβα κατάφερε να βρει δουλειά ως βοηθός στην κουζίνα ενός γερμανικού στρατοπέδου στο Όμπο. Εκεί, σύμφωνα με την πηγή, δηλητηρίασε το φαγητό που προοριζόταν για το γερμανικό φρουραρχείο. Η κίνησή της, όμως, δεν άργησε να κινήσει υποψίες.
Για να αποδείξει ότι δεν είχε καμία σχέση με τη δηλητηρίαση, έφτασε στο σημείο να δοκιμάσει μπροστά στους Γερμανούς από το ίδιο φαγητό. Καθώς δεν παρουσίασε αμέσως συμπτώματα, οι υποψίες προσωρινά απομακρύνθηκαν και αφέθηκε ελεύθερη. Μέσα σε λίγες ώρες, όμως, αρρώστησε. Όταν δεν επέστρεψε στη δουλειά της, οι Γερμανοί κατάλαβαν τι είχε συμβεί και άρχισαν να την αναζητούν.
Σύλληψη και αντίσταση μέχρι το τέλος
Η σύλληψή της δεν ήταν το τέλος της αντίστασής της. Κατά τη διάρκεια της ανάκρισης, σύμφωνα με την ίδια αφήγηση, κατάφερε να αρπάξει το όπλο ενός Γερμανού ανακριτή και να τον πυροβολήσει. Στην προσπάθειά της να διαφύγει, φέρεται επίσης να σκότωσε ακόμη δύο Γερμανούς στρατιώτες. Τελικά, όμως, συνελήφθη ξανά.
Ακολούθησαν βασανιστήρια και ανάκριση. Η Ζιναΐντα Πορτνόβα εκτελέστηκε το 1944, σε ηλικία μόλις 17 ετών. Η ιστορία της, ωστόσο, δεν τελείωσε εκεί. Μετά το τέλος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου, η σοβιετική εξουσία της απένειμε τον τίτλο του Ήρωα της Σοβιετικής Ένωσης, την υψηλότερη τιμητική διάκριση της χώρας.
Η Πορτνόβα έμεινε στην ιστορία ως μία από τις νεότερες μορφές της σοβιετικής αντίστασης. Η ζωή της κράτησε ελάχιστα, όμως μέσα σε εκείνα τα λίγα χρόνια βρέθηκε από την παιδική ηλικία στην καρδιά ενός πολέμου και σε αποστολές που απαιτούσαν θάρρος πολύ μεγαλύτερο από την ηλικία της.



