Μπορεί οι γυναίκες να έχουν κατακτήσει πολύ μεγαλύτερη παρουσία στην αγορά εργασίας, να αναλαμβάνουν απαιτητικές θέσεις και σε αρκετές οικογένειες να είναι εκείνες που φέρνουν το μεγαλύτερο εισόδημα στο σπίτι, όμως όταν κλείνει η πόρτα του γραφείου, οι παλιές ισορροπίες φαίνεται πως δεν έχουν αλλάξει τόσο όσο θα περιμέναμε.
Νέα μεγάλη διεθνής έρευνα δείχνει ότι η καθημερινή φροντίδα του σπιτιού εξακολουθεί να πέφτει σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό στις γυναίκες, ακόμη και όταν εκείνες έχουν εξίσου απαιτητική ή και πιο απαιτητική επαγγελματική ζωή από τον σύντροφό τους.
Η έρευνα Women At Work 2025 της Deloitte πραγματοποιήθηκε σε 7.500 γυναίκες από 15 χώρες και αποτυπώνει με αρκετά καθαρό τρόπο μια πραγματικότητα που πολλές γυναίκες γνωρίζουν ήδη από την καθημερινότητά τους. Ανάμεσα στις γυναίκες που ζουν με σύντροφο, το 57% δήλωσε ότι έχει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την καθαριότητα του σπιτιού, το 53% ότι αναλαμβάνει περισσότερο τη φροντίδα των παιδιών, ενώ το 51% είπε ότι είναι κυρίως δική του ευθύνη τα ψώνια του νοικοκυριού.
Τα ποσοστά ίσως δεν προκαλούν έκπληξη σε όσους γνωρίζουν τη συζήτηση γύρω από την «αόρατη εργασία» των γυναικών. Το πιο ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι η ανισορροπία αυτή δεν εξαφανίζεται όταν η γυναίκα έχει μεγαλύτερη οικονομική συνεισφορά στην οικογένεια. Με απλά λόγια, μια γυναίκα μπορεί να εργάζεται περισσότερες ώρες, να έχει μεγαλύτερο μισθό ή να αποτελεί τη βασική πηγή εισοδήματος του σπιτιού και παρ’ όλα αυτά να συνεχίζει να είναι εκείνη που θυμάται τι λείπει από το ψυγείο, ποιος πρέπει να πάρει το παιδί, πότε πρέπει να μπει πλυντήριο και τι χρειάζεται να γίνει μέσα στην εβδομάδα.
Και κάπου εδώ εμφανίζεται το λεγόμενο mental load, το νοητικό φορτίο της καθημερινής οργάνωσης. Δεν αφορά μόνο τις δουλειές που φαίνονται, όπως το μαγείρεμα ή την καθαριότητα, αλλά και όλα όσα προηγούνται: ποιος θα θυμηθεί το ραντεβού στον γιατρό, ποιος θα αγοράσει το δώρο για τα γενέθλια, ποιος θα ελέγξει αν υπάρχουν πάνες, γάλα ή απορρυπαντικό, ποιος θα οργανώσει τις δραστηριότητες των παιδιών και ποιος τελικά θα συντονίσει όλους τους υπόλοιπους.
Ivan S / Pexels
Αυτό είναι και το σημείο στο οποίο πολλές γυναίκες αισθάνονται ότι δεν «τελειώνουν» ποτέ πραγματικά από τη δουλειά. Μπορεί η επαγγελματική ημέρα να ολοκληρώνεται, όμως ακολουθεί ένα δεύτερο ωράριο στο σπίτι, συχνά χωρίς σαφή αρχή και τέλος. Η ευθύνη δεν βρίσκεται μόνο στο να εκτελεστεί μια δουλειά, αλλά και στο να εντοπιστεί ότι πρέπει να γίνει.
Η εικόνα είναι ακόμη πιο ενδιαφέρουσα επειδή έρχεται σε μια εποχή όπου τα ζευγάρια συζητούν πολύ περισσότερο για ισότητα, κοινές ευθύνες και σύγχρονους ρόλους. Θεωρητικά, το μοντέλο του άνδρα που δουλεύει και της γυναίκας που φροντίζει το σπίτι έχει ξεπεραστεί. Στην πράξη, όμως, πολλές από τις καθημερινές συνήθειες του παλιού μοντέλου φαίνεται ότι έχουν επιβιώσει.
Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι οι άνδρες δεν συμμετέχουν στο σπίτι ή στη φροντίδα των παιδιών. Η ουσία βρίσκεται περισσότερο στο ποιος αισθάνεται ότι έχει την τελική ευθύνη. Υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα στο «θα το κάνω αν μου το ζητήσεις» και στο «ξέρω μόνος μου ότι πρέπει να γίνει». Και αυτή ακριβώς η δεύτερη πλευρά της καθημερινότητας είναι εκείνη που δύσκολα μετριέται, αλλά μπορεί να γίνει εξαιρετικά κουραστική.
Το αποτέλεσμα είναι ότι πολλές γυναίκες κουβαλούν ταυτόχρονα δύο απαιτήσεις: να λειτουργούν επαγγελματικά με τους ίδιους όρους με τους άνδρες και παράλληλα να συνεχίζουν να θεωρούνται, άμεσα ή έμμεσα, οι βασικές υπεύθυνες για το σπίτι. Το γεγονός ότι αυτό εξακολουθεί να συμβαίνει ακόμη και όταν η γυναίκα είναι η βασική οικονομική «κουβαλήτρια» της οικογένειας δείχνει ότι οι ρόλοι μέσα στο σπίτι δεν αλλάζουν πάντα με την ίδια ταχύτητα που αλλάζουν οι ρόλοι έξω από αυτό.
Και ίσως αυτή είναι τελικά η μεγαλύτερη αντίφαση της σύγχρονης γυναικείας καθημερινότητας. Οι γυναίκες έχουν αλλάξει εντυπωσιακά τη θέση τους στον κόσμο της εργασίας. Αυτό που φαίνεται να αλλάζει πολύ πιο αργά είναι το ποιος θεωρείται υπεύθυνος όταν τελειώσει το ωράριο και όλοι επιστρέψουν στο σπίτι.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
