Έχεις βγάλει μια ωραία φωτογραφία, έχεις βρει το τραγούδι που ταιριάζει τέλεια στην περίσταση και, πριν πατήσεις «δημοσίευση», περνάει από το μυαλό σου μία συγκεκριμένη σκέψη: «Άραγε θα το δει;»
Έχεις βγάλει μια ωραία φωτογραφία, έχεις βρει το τραγούδι που ταιριάζει τέλεια στην περίσταση και, πριν πατήσεις «δημοσίευση», περνάει από το μυαλό σου μία συγκεκριμένη σκέψη: «Άραγε θα το δει;»
Δεν είναι απαραίτητα όλοι οι followers σου που σε ενδιαφέρουν. Μπορεί να είναι ένας πρώην, ένας άνθρωπος που σου αρέσει, κάποιος με τον οποίο έχει υπάρξει κάτι στο παρελθόν ή ακόμη και ένα άτομο που απλώς θέλεις να καταλάβει ότι συνεχίζεις κανονικά τη ζωή σου.
Και κάπως έτσι ένα απλό Instagram story αποκτά έναν πολύ συγκεκριμένο παραλήπτη, παρόλο που δεν τον έχεις κάνει ποτέ tag.
Γιατί το κάνουμε;
Τα social media μας έχουν δώσει έναν πολύ εύκολο τρόπο να επικοινωνούμε χωρίς να χρειάζεται να κάνουμε πραγματική επικοινωνία. Ένα story μπορεί να λειτουργήσει σαν ένα έμμεσο μήνυμα: δεν στέλνεις «τι κάνεις;», δεν ρωτάς αν κάποιος σε σκέφτεται και δεν εκτίθεσαι λέγοντας ότι σου λείπει.
Απλώς ανεβάζεις μια φωτογραφία. Αν την δει, ξέρεις ότι πέρασε από μπροστά του. Και ίσως αυτό από μόνο του σου αρκεί.
Στην πραγματικότητα, πολλές φορές αυτό που αναζητάμε δεν είναι καν η επικοινωνία. Είναι η επιβεβαίωση ότι εξακολουθούμε να υπάρχουμε στο μυαλό του άλλου.
Brian Ramirez / Pexels
Το story γίνεται ένα μικρό τεστ
«Θα το δει;» «Θα κάνει like;» «Θα απαντήσει;» «Θα μου στείλει;» Χωρίς να το καταλάβεις, έχεις μετατρέψει ένα story σε ένα μικρό κοινωνικό πείραμα. Και όταν εμφανίζεται το όνομά του στη λίστα με όσους το είδαν, υπάρχει εκείνη η μικρή, σχεδόν ανεπαίσθητη ικανοποίηση.
Ακόμη περισσότερο αν πρόκειται για άνθρωπο με τον οποίο έχει υπάρξει ερωτικό ενδιαφέρον.
Το αντίθετο μπορεί να προκαλέσει ακριβώς το ανάποδο. Αν περάσει η ώρα και δεν έχει δει τίποτα, μπορεί να αρχίσεις να αναρωτιέσαι γιατί. Μπορεί να μην μπήκε Instagram, μπορεί να μην είδε το story, μπορεί να το είδε αργότερα ή απλώς να μην του έκανε καμία εντύπωση.
Το πρόβλημα είναι ότι όταν περιμένουμε την αντίδραση ενός συγκεκριμένου ανθρώπου, ο εγκέφαλός μας έχει την τάση να γεμίζει τα κενά με σενάρια.
Δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλεις να γυρίσει
Το γεγονός ότι ανεβάζεις ένα story για να το δει ένας πρώην δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θέλεις να τα ξαναβρείτε. Μπορεί να θέλεις απλώς να δεις αν εξακολουθεί να ενδιαφέρεται. Μπορεί να υπάρχει νοσταλγία, περιέργεια ή ακόμη και μια ανάγκη να αισθανθείς ότι μετά τον χωρισμό είσαι εσύ αυτή που προχώρησε.
Ακριβώς γι' αυτό τα social media μπορούν να κάνουν ένα τελειωμένο κεφάλαιο να μοιάζει λίγο λιγότερο τελειωμένο.
Δεν μιλάτε, αλλά βλέπετε ο ένας τα stories του άλλου. Δεν υπάρχει σχέση, αλλά υπάρχει ακόμη αυτή η μικρή ψηφιακή παρουσία. Δεν υπάρχει επικοινωνία, αλλά υπάρχει η δυνατότητα να μάθεις τι κάνει ο άλλος ανά πάσα στιγμή.
Και κάπως έτσι ένα story γίνεται ένα «χτύπημα στην πόρτα» χωρίς να χρειαστεί ποτέ να χτυπήσεις πραγματικά.
Το πιο σημαντικό είναι να ρωτήσεις τον εαυτό σου κάτι
Αν ξέρεις ότι ανεβάζεις μια φωτογραφία αποκλειστικά και μόνο για να τη δει ένας συγκεκριμένος άνθρωπος, ίσως αξίζει να αναρωτηθείς τι περιμένεις να συμβεί μετά.
Θέλεις πραγματικά να σου στείλει; Θέλεις να ξανανοίξει η επικοινωνία; Θέλεις απλώς να ξέρεις ότι σε προσέχει; Ή μήπως χρειάζεσαι μια μικρή επιβεβαίωση ότι δεν σε έχει ξεχάσει;
Καμία από αυτές τις σκέψεις δεν είναι παράξενη. Είναι, άλλωστε, ένας από τους τρόπους με τους οποίους έχουμε μάθει να φλερτάρουμε, να επικοινωνούμε και να διαχειριζόμαστε τις σχέσεις στην εποχή των social media.
Το μόνο αστείο είναι ότι μπορεί να έχεις 1.000 followers και, όταν ανεβάζεις ένα story, να σε ενδιαφέρει ένας και μόνο άνθρωπος.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
