
Υπάρχει εκείνο το μικρό, σχεδόν μηχανικό άνοιγμα του Instagram που κανείς δεν θέλει ιδιαίτερα να παραδεχτεί.
Υπάρχει εκείνο το μικρό, σχεδόν μηχανικό άνοιγμα του Instagram που κανείς δεν θέλει ιδιαίτερα να παραδεχτεί. Μια αναζήτηση στο όνομα. Ένα γρήγορο scroll. Μερικές φωτογραφίες. Τα stories. Ποιοι την ακολουθούν. Ποιον ακολουθεί. Πότε ανέβασε τελευταία φορά. Και, φυσικά, η περίφημη επιστροφή στο προφίλ λίγες ώρες αργότερα, «για να δούμε μήπως ανέβασε κάτι».
Μόνο που αυτή τη φορά δεν πρόκειται απαραίτητα για έναν πρώην. Μπορεί να είναι η πρώην του νυν. Η κοπέλα που του έκανε like. Εκείνη που του έστειλε μήνυμα. Η συνάδελφος που φαίνεται υπερβολικά οικεία μαζί του. Ή ακόμη και μια γυναίκα που απλώς υπάρχει κάπου στο Instagram και, για κάποιον λόγο, έχει γίνει αντικείμενο παρακολούθησης.
Δεν υπάρχει πάντα ερωτικό ενδιαφέρον. Μερικές φορές υπάρχει κάτι πολύ πιο περίπλοκο.
«Ποια είναι αυτή;»
Η πρώτη αναζήτηση μπορεί να ξεκινήσει εντελώς αθώα. Ένα όνομα που εμφανίστηκε σε ένα story. Ένα like. Μια αναφορά. Μια γνωριμία από το παρελθόν που αναφέρθηκε σε μια συζήτηση. Και κάπως έτσι ανοίγει το προφίλ.
Μετά έρχεται η δεύτερη ματιά. Και η τρίτη. Πώς ντύνεται; Τι ανεβάζει; Πού πηγαίνει; Με ποιους κάνει παρέα; Είναι όμορφη; Τι κοινά έχουν; Τι διαφορετικό έχει από εκείνη που κοιτάζει το προφίλ; Χωρίς να το καταλάβει, κάποιος μπορεί να περάσει από την απλή περιέργεια στη σύγκριση. Και η σύγκριση είναι συχνά αυτή που κρατά έναν άνθρωπο κολλημένο σε ένα ξένο προφίλ.
Δεν κοιτάς πάντα εκείνη. Κοιτάς τον εαυτό σου απέναντί της
Όταν η άλλη γυναίκα συνδέεται με έναν άνθρωπο που έχει σημασία, η εικόνα της αποκτά διαφορετικό βάρος. Η πρώην του συντρόφου μπορεί να γίνει μέτρο σύγκρισης. Η γυναίκα που του την πέφτει μπορεί να γίνει απειλή, ακόμη κι αν δεν έχει συμβεί απολύτως τίποτα. Ένα απλό like μπορεί να αρχίσει να μοιάζει με ένδειξη ενδιαφέροντος και μια φωτογραφία να γίνεται αφορμή για ολόκληρο σενάριο.
«Τι έχει αυτή που δεν έχω εγώ;»
«Της αρέσει;»
«Της δίνει σημασία;»
«Μήπως του αρέσει περισσότερο;»
Το Instagram, βέβαια, δεν μπορεί να απαντήσει πραγματικά σε αυτές τις ερωτήσεις. Μπορεί όμως να τροφοδοτήσει ατελείωτα την ανάγκη να ψάξει κανείς.

Solen Feyissa / Pexels
Η παγίδα είναι ότι πάντα υπάρχει κάτι ακόμη να ανακαλύψεις
Ένα από τα χαρακτηριστικά των social media είναι ότι δεν υπάρχει πραγματικό τέλος. Πάντα υπάρχει μια παλιότερη φωτογραφία. Ένα καινούργιο story. Ένα σχόλιο. Ένας κοινός ακόλουθος. Ένα ταξίδι που δεν είχε προσέξει κανείς. Μια αλλαγή στα highlights.
Και κάπως έτσι δημιουργείται ένας μικρός ψηφιακός φαύλος κύκλος. Κοιτάζω → βρίσκω κάτι → το αναλύω → θέλω να μάθω περισσότερα → ξανακοιτάζω. Μπορεί να μη συμβαίνει τίποτα καινούργιο στην πραγματικότητα. Αλλά η αναζήτηση συνεχίζεται επειδή υπάρχει πάντα η πιθανότητα να εμφανιστεί κάτι που θα επιβεβαιώσει ή θα διαψεύσει αυτό που φοβάται ή υποψιάζεται κανείς.
Και κάπου εδώ μπαίνει η ζήλια
Η ζήλια δεν αφορά πάντα το τι έχει συμβεί. Μπορεί να αφορά και αυτό που θα μπορούσε να συμβεί. Μια γυναίκα που φαίνεται να ενδιαφέρεται για τον σύντροφο μπορεί να γίνει πολύ πιο σημαντική στο μυαλό απ' ό,τι είναι στην πραγματικότητα. Μια πρώην μπορεί να αποκτήσει σχεδόν μυθικές διαστάσεις επειδή υπάρχει ένα κοινό παρελθόν που δεν μπορεί να γνωρίζει κανείς πλήρως.
Και όσο περισσότερο ψάχνει κάποιος, τόσο περισσότερα κομμάτια βρίσκει για να δημιουργήσει τη δική του ιστορία. Το πρόβλημα είναι ότι η ιστορία αυτή μπορεί να βασίζεται σε φωτογραφίες, likes και υποθέσεις. Όχι σε πραγματικά γεγονότα.
Γιατί όμως είναι τόσο δύσκολο να σταματήσεις;
Επειδή το checking δίνει για λίγο την αίσθηση ελέγχου. Όταν κάτι προκαλεί ανασφάλεια, το να έχει κανείς πληροφορίες μπορεί να μοιάζει ανακουφιστικό. «Ξέρω ποια είναι». «Ξέρω τι ανεβάζει». «Ξέρω αν μιλάνε». «Ξέρω πού βρίσκεται».
Μόνο που η ανακούφιση συνήθως κρατά λίγο. Μετά εμφανίζεται μια νέα απορία. Και μετά άλλη μία. Και έτσι το Instagram μετατρέπεται από εργαλείο ενημέρωσης σε έναν τρόπο να ελέγχεται συνεχώς κάτι που, στην πραγματικότητα, δεν μπορεί να ελεγχθεί.
Το πιο αποκαλυπτικό ερώτημα δεν είναι «τι κάνει εκείνη;»
Ίσως το πιο ενδιαφέρον σημείο δεν είναι γιατί υπάρχει αυτή η άλλη γυναίκα στη ζωή ενός ζευγαριού ή ενός ανθρώπου. Είναι γιατί έχει αποκτήσει τόσο χώρο στο μυαλό. Γιατί ένα άγνωστο πρόσωπο γίνεται καθημερινή αναζήτηση; Γιατί ένα προφίλ που κανονικά δεν θα είχε καμία σημασία μπορεί να επηρεάσει τη διάθεση ολόκληρης της ημέρας;
Και κυρίως: Τι ακριβώς περιμένει κανείς να βρει την επόμενη φορά που θα μπει; Μερικές φορές δεν ψάχνει μια απόδειξη ότι κάτι συμβαίνει. Ψάχνει μια απόδειξη ότι είναι αρκετός. Και αυτή την απάντηση κανένα Instagram προφίλ δεν μπορεί πραγματικά να τη δώσει.



