Ο Σεπτέμβριος έχει κάτι από δεύτερη Πρωτοχρονιά. Οι διακοπές τελειώνουν, τα σχολεία ανοίγουν, η πόλη ξαναβρίσκει τους ρυθμούς της και ξαφνικά γεννιέται η ανάγκη να μπει όλη η ζωή σε τάξη. Νέα συνήθεια, καλύτερη διατροφή, γυμναστήριο, περισσότερη δουλειά, λιγότερο κινητό, περισσότερος χρόνος για τον εαυτό. Σαν να αρκεί μια ημερομηνία στο ημερολόγιο για να γίνει κάποιος η εκδοχή του εαυτού του που φαντάζεται.
Ο Σεπτέμβριος έχει κάτι από δεύτερη Πρωτοχρονιά. Οι διακοπές τελειώνουν, τα σχολεία ανοίγουν, η πόλη ξαναβρίσκει τους ρυθμούς της και ξαφνικά γεννιέται η ανάγκη να μπει όλη η ζωή σε τάξη. Νέα συνήθεια, καλύτερη διατροφή, γυμναστήριο, περισσότερη δουλειά, λιγότερο κινητό, περισσότερος χρόνος για τον εαυτό. Σαν να αρκεί μια ημερομηνία στο ημερολόγιο για να γίνει κάποιος η εκδοχή του εαυτού του που φαντάζεται.
Κάπου εκεί ξεκινά η γνωστή λίστα. «Από Σεπτέμβρη θα αλλάξουν όλα». Και για λίγο, πράγματι, αλλάζουν.
Το ξυπνητήρι μπαίνει νωρίτερα. Τα αθλητικά παπούτσια περιμένουν δίπλα στην πόρτα. Το ψυγείο γεμίζει με πιο «σωστές» επιλογές. Τα σχέδια σημειώνονται σε ένα καινούργιο τετράδιο και η καθημερινότητα αποκτά ξανά εκείνη την αίσθηση της φρέσκιας αρχής. Μέχρι που έρχεται η πρώτη δύσκολη εβδομάδα. Και τότε, η αποφασιστικότητα αρχίζει να ξεθωριάζει.
Η παγίδα του «καινούργιου εαυτού»
Ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα με τους στόχους του Σεπτεμβρίου είναι ότι συχνά δεν ξεκινούν από αυτό που μπορεί πραγματικά να χωρέσει στην καθημερινότητα, αλλά από αυτό που θα ήθελε κανείς να είναι η καθημερινότητά του. Έτσι, αντί για μία αλλαγή, εμφανίζονται δέκα.
Γυμναστήριο πέντε φορές την εβδομάδα. Διατροφή χωρίς «ατασθαλίες». Περισσότερο διάβασμα. Περισσότερη παραγωγικότητα. Νωρίς για ύπνο. Λιγότερο scrolling. Περισσότερη κοινωνική ζωή. Το πρόβλημα δεν είναι η φιλοδοξία. Είναι ότι η ζωή δεν σταματά για να εξυπηρετήσει το καινούργιο πρόγραμμα.
Η δουλειά συνεχίζεται, οι υποχρεώσεις επιστρέφουν, η κούραση εμφανίζεται, ένα βράδυ δεν υπάρχει διάθεση για γυμναστική και ξαφνικά ολόκληρο το σχέδιο μοιάζει να έχει αποτύχει.
Ali Kazal / Pexels
Δεν χρειάζεται να αλλάξουν όλα μαζί
Η ιδέα ότι μια «νέα αρχή» πρέπει να είναι θεαματική δημιουργεί συχνά έναν φαύλο κύκλο. Ξεκινά με ενθουσιασμό, ακολουθεί ένα υπερβολικά απαιτητικό πρόγραμμα και στη συνέχεια έρχεται η εξάντληση. Όταν κάποιος δεν καταφέρει να το τηρήσει όπως ακριβώς το είχε φανταστεί, θεωρεί ότι απέτυχε. Κι έτσι τα παρατά.
Μόνο που μια χαμένη προπόνηση δεν ακυρώνει τις προηγούμενες. Ένα βράδυ με πρόχειρο φαγητό δεν καταστρέφει μια ολόκληρη προσπάθεια. Μια μέρα χωρίς παραγωγικότητα δεν σημαίνει ότι χάθηκε η πορεία. Η αλλαγή δεν χρειάζεται να είναι τέλεια για να είναι πραγματική.
Μερικές φορές, το πιο αποτελεσματικό ξεκίνημα είναι και το πιο απλό: μία μικρή συνήθεια που μπορεί να επαναληφθεί ακόμη και όταν περάσει ο αρχικός ενθουσιασμός.
Ο Σεπτέμβριος δημιουργεί την ψευδαίσθηση ότι υπάρχει «καθαρή σελίδα»
Ίσως γι' αυτό ο Σεπτέμβριος προκαλεί τόσο έντονα την ανάγκη για restart. Υπάρχει μια φυσική μετάβαση από το καλοκαίρι στην καθημερινότητα. Τα ωράρια αλλάζουν, οι ρυθμοί επανέρχονται και όλα μοιάζουν να ξεκινούν από την αρχή.
Μόνο που κανείς δεν ξεκινά πραγματικά από το μηδέν. Οι συνήθειες, οι δυσκολίες, η κούραση και οι υποχρεώσεις υπάρχουν ήδη. Δεν εξαφανίζονται επειδή άλλαξε ο μήνας. Γι' αυτό και μια αλλαγή που βασίζεται αποκλειστικά στον ενθουσιασμό της «νέας αρχής» είναι δύσκολο να κρατήσει.
Ο ενθουσιασμός σε βάζει στον δρόμο. Η ρεαλιστική καθημερινότητα είναι αυτή που σε κρατά σε αυτόν.
Το «τα παράτησα» δεν σημαίνει πάντα ότι απέτυχες
Υπάρχει και κάτι ακόμη που συχνά ξεχνιέται. Μια συνήθεια δεν χρειάζεται να εφαρμόζεται τέλεια για να γίνει μέρος της ζωής. Η συνέπεια δεν σημαίνει ότι όλα γίνονται κάθε μέρα. Σημαίνει ότι μετά από μια διακοπή υπάρχει επιστροφή.
Ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο λάθος του φθινοπωρινού restart: η πεποίθηση ότι πρέπει να γίνει τώρα, σωστά και για πάντα. Δεν χρειάζεται.
Ο Σεπτέμβριος μπορεί να είναι μια αφορμή για αλλαγή, χωρίς να γίνει άλλη μία περίοδος αυστηρών υποσχέσεων προς τον εαυτό. Γιατί τελικά, η ζωή δεν αλλάζει σε μία Δευτέρα.
Αλλάζει λίγο λίγο, μέσα στις συνηθισμένες μέρες. Σε εκείνες που δεν έχουν ιδιαίτερο ενθουσιασμό, που υπάρχει κούραση, που το πρόγραμμα στραβώνει και που παρ' όλα αυτά γίνεται ένα μικρό βήμα προς την κατεύθυνση που έχει επιλεγεί.
Και ίσως η πραγματική «νέα αρχή» να μην είναι να τα κάνεις όλα διαφορετικά από τον Σεπτέμβριο. Να είναι να σταματήσεις να περιμένεις από τον εαυτό σου να τα κάνει όλα τέλεια.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
