Ο Ιανουάριος έρχεται κάθε χρόνο φορτωμένος με προσδοκίες. Νέα ξεκινήματα. Αποφάσεις ζωής. Τα γνωστά.
«Νέος εγώ», «νέα εγώ». Κι όμως, ίσως έχουμε παρεξηγήσει εντελώς αυτή την εποχή. Γιατί μπορεί να μην υπάρχει τίποτα λάθος με την προσωπική εξέλιξη, αλλά ο Ιανουάριος είναι μάλλον η χειρότερη στιγμή για να την πιέσεις.
Ο άνθρωπος δεν πέφτει σε χειμερία νάρκη. Το σώμα του όμως, βιολογικά, είναι φτιαγμένο για πιο αργούς ρυθμούς τον χειμώνα. Οι μέρες μικραίνουν. Το φως λιγοστεύει. Η μελατονίνη –η ορμόνη του ύπνου– αυξάνεται και η κούραση γίνεται μόνιμος συνοδοιπόρος. Δεν είναι τεμπελιά. Είναι φυσιολογία. Είναι φύση.
Κι όμως, εμείς επιμένουμε να απαιτούμε από τον εαυτό μας παραγωγικότητα, ενέργεια, αλλαγή, ανανέωση. Να τρέξουμε. Να προλάβουμε. Να γίνουμε κάτι «καλύτερο». Την ώρα που όλος ο φυσικός κόσμος γύρω μας κάνει ακριβώς το αντίθετο: ξεκουράζεται.
Η συγγραφέας Rachel Bearn μας υπενθυμίζει κάτι απλό αλλά βαθιά ουσιαστικό: το να ζούμε σε αρμονία με τις εποχές είναι ένας από τους πιο γειωμένους τρόπους να μένουμε στο παρόν. Να ακούμε το σώμα μας. Να του δίνουμε αυτό που πραγματικά χρειάζεται, τη σωστή στιγμή του χρόνου. Αν παρατηρήσεις τη φύση, θα δεις ότι τον χειμώνα δεν ανθίζει. Δεν επεκτείνεται. Μαζεύεται. Σιωπά. Ανασυντάσσεται.
Ίσως λοιπόν ο Ιανουάριος να μην είναι ο μήνας της επανεφεύρεσης, αλλά της ριζικής ξεκούρασης. Όχι της φυγής, αλλά της παύσης. Μιας προσωπικής «χειμερίας νάρκης», φτιαγμένης στα μέτρα μας. Περισσότερος ύπνος. Πιο αργά πρωινά όπου γίνεται. Λιγότερη ενοχή. Περισσότερη ακρόαση του σώματος και των ορίων του.
Η επιβράδυνση δεν είναι πισωγύρισμα. Είναι προετοιμασία. Είναι το έδαφος που χρειάζεται για να έρθει αργότερα η δράση. Όταν δίνεις στον εαυτό σου χώρο να ξεκουραστεί, του επιτρέπεις να ανακτήσει ενέργεια, καθαρότητα και συγκέντρωση. Κι αυτό, μακροπρόθεσμα, βελτιώνει την παραγωγικότητα πολύ περισσότερο από οποιοδήποτε πιεστικό πλάνο στόχων.
Η αλλαγή θα έρθει. Η ανανέωση επίσης. Αλλά θα έρθουν στη δική τους εποχή. Όπως η άνοιξη δεν βιάζεται, έτσι κι εσύ δεν χρειάζεται να βιάζεσαι. Για τώρα, αρκεί να σταθείς. Να κάνεις παύση. Να εμπιστευτείς ότι η ακινησία δεν είναι στασιμότητα.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
