Η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας έχουν συνδεθεί τόσο έντονα στη μουσική συνείδηση του κοινού, ώστε είναι σχεδόν αδύνατο να σκεφτεί κανείς τη μία καριέρα χωρίς τον άλλον. Κι όμως, η ιστορία της Βίσση έχει πολλές σελίδες που γράφτηκαν από άλλους δημιουργούς — και μάλιστα με τραγούδια που έχουν μείνει βαθιά χαραγμένα στη μνήμη του κοινού.
Η Άννα Βίσση και ο Νίκος Καρβέλας έχουν συνδεθεί τόσο έντονα στη μουσική συνείδηση του κοινού, ώστε είναι σχεδόν αδύνατο να σκεφτεί κανείς τη μία καριέρα χωρίς τον άλλον. Κι όμως, η ιστορία της Βίσση έχει πολλές σελίδες που γράφτηκαν από άλλους δημιουργούς — και μάλιστα με τραγούδια που έχουν μείνει βαθιά χαραγμένα στη μνήμη του κοινού.
Η ίδια η Βίσση το είχε πει χαρακτηριστικά το 2008, μετά τη ρήξη της με τον Καρβέλα: «Έπρεπε να σταθώ στα πόδια μου. Έπρεπε να ανακαλύψω ποια είμαι κι εγώ από μόνη μου». Εκείνη τη χρονιά κυκλοφόρησε το «Απαγορευμένο», το πρώτο της άλμπουμ μετά από πολλά χρόνια χωρίς συμμετοχή του Νίκου Καρβέλα ούτε στη σύνθεση ούτε στην παραγωγή. Ήταν μια περίοδος αλλαγής, αλλά και μια υπενθύμιση πως η Άννα Βίσση είχε ήδη διανύσει μεγάλο κομμάτι της διαδρομής της πριν γίνει συνώνυμη με το δίδυμο Βίσση–Καρβέλας.
Οι πρώτες δημιουργοί της καριέρας
Η καριέρα της είχε ξεκινήσει ήδη από το 1973 και τα πρώτα της άλμπουμ, στα τέλη των '70s και στις αρχές των '80s, στηρίχθηκαν σε διαφορετικούς δημιουργούς. Ο Σταύρος Κουγιουμτζής, ο Δώρος Γεωργιάδης, ο Γιάννης Σπανός, ο Μάνος Ελευθερίου, ο Αντώνης Βαρδής και πολλοί ακόμη έγραψαν τραγούδια που πέρασαν στη φωνή της και έμειναν.
Το «Ας κάνουμε απόψε μια αρχή», με το οποίο κέρδισε το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1977, δεν έχει καμία συμμετοχή του Καρβέλα. Το ίδιο ισχύει για ολόκληρο το άλμπουμ «Κίτρινο γαλάζιο», όπου μάλιστα η ίδια η Βίσση υπογράφει τη μουσική σε δύο τραγούδια. Και ύστερα ήρθε το «Ναι», ένας δίσκος που επίσης δεν περιλαμβάνει Καρβέλα, αλλά περιέχει κομμάτια όπως το «Μεθυσμένη Πολιτεία», το «Δεν είμαι μονάχη» και το «Όσο έχω φωνή».
Όταν η Βίσση ήταν σολίστ δημιουργός
Υπάρχουν, μάλιστα, στιγμές όπου η Βίσση στάθηκε ολοκληρωτικά ως δημιουργός. Το 1982 εκπροσώπησε την Κύπρο στη Eurovision με το «Μόνο η αγάπη», σε μουσική και στίχους δικούς της.
Και αρκετά χρόνια αργότερα, το 2003, στο «Παράξενες Εικόνες», συναντά κανείς ξανά τραγούδια χωρίς τον Καρβέλα: το «Έχω πεθάνει για σένα» του Χριστόδουλου Σιγανού, το «Τρένο» των Βαγγέλη Βασιλείου και Σόφης Παππά, το «Εγώ μωρό μου» των Alex Papaconstantinou και Ναταλίας Γερμανού, αλλά και το «Έρημη πόλη» του Κωνσταντίνου Χριστοφόρου.
Το «Απαγορευμένο» και η ανεξαρτησία
Με το «Απαγορευμένο» το 2008, η απόσταση έγινε ακόμη πιο ξεκάθαρη. Το άλμπουμ ηχογραφήθηκε στο Λος Άντζελες, την παραγωγή ανέλαβαν ο Greg Ladanyi και η ίδια η Βίσση και μέσα από αυτό ξεχώρισαν τραγούδια όπως το ομώνυμο «Απαγορευμένο», το «Από μακριά και αγαπημένοι», η «Αλήτισσα ψυχή» και το «Στην πυρά». Ο δίσκος έγινε χρυσός από την πρώτη εβδομάδα, ανέβηκε στο Νο1 τη δεύτερη και έφτασε τελικά σε διπλή πλατίνα.
Περισσότερα από 70 τραγούδια χωρίς Καρβέλα
Συνολικά, η λίστα φτάνει περίπου τα 70 τραγούδια στα οποία ο Νίκος Καρβέλας δεν συμμετείχε ούτε ως στιχουργός ούτε ως συνθέτης. Ένας αριθμός που αρκεί για να θυμίσει κάτι σημαντικό: η καλλιτεχνική ταυτότητα της Άννα Βίσση δεν ήταν ποτέ αποκλειστικά υπόθεση ενός δημιουργού.
Ο Καρβέλας αποτελεί αναμφισβήτητα ένα από τα πιο καθοριστικά κεφάλαια της πορείας της. Όμως η φωνή, η ερμηνεία, η σκηνική παρουσία και εκείνο το χαρακτηριστικό star quality που έκανε τη Βίσση να ξεχωρίσει, υπήρχαν πολύ πριν και συνέχισαν να υπάρχουν και έξω από τη συνεργασία τους. Και ίσως αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον κομμάτι της ιστορίας: ότι πίσω από ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα καλλιτεχνικά δίδυμα της Ελλάδας υπήρχε πάντα μια Άννα Βίσση που μπορούσε να σταθεί και μόνη της.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
