
Υπάρχει μια στιγμή σε πολλές σχέσεις που εμφανίζεται αναπόφευκτα η ερώτηση: «Τελικά, τι είμαστε;». Αποκλειστικοί; Ελεύθεροι να βλέπουμε και άλλους; Σε κάτι που μοιάζει με σχέση, αλλά χωρίς ξεκάθαρους κανόνες; Κάπου μέσα σε αυτή τη θολή περιοχή εμφανίζεται ένας νέος όρος: tolyamory.
Η λέξη προέρχεται από το tolerate και το polyamory και χρησιμοποιήθηκε από τον αρθρογράφο και podcaster Dan Savage για να περιγράψει μια σχέση στην οποία ο ένας ή και οι δύο σύντροφοι ανέχονται τις σeξουαλικές επαφές του άλλου με τρίτα πρόσωπα, χωρίς απαραίτητα να τις επιθυμούν ή να τις εγκρίνουν πραγματικά.
Και εδώ βρίσκεται η βασική διαφορά από την πολυσυντροφικότητα ή μια ανοιχτή σχέση. Στις μορφές συναινετικής μη μονογαμίας, οι κανόνες έχουν συζητηθεί και τα εμπλεκόμενα μέρη έχουν συμφωνήσει ελεύθερα σε αυτούς. Στο tolyamory, αντίθετα, μπορεί ένας σύντροφος να προτιμούσε αποκλειστικότητα, αλλά να επιλέγει να «κάνει τα στραβά μάτια».
Γι' αυτό και ο όρος έχει προκαλέσει αντιδράσεις. Αρκετοί σχολιαστές στο διαδίκτυο θεωρούν ότι ουσιαστικά πρόκειται για απιστία που δεν οδήγησε σε χωρισμό, απλώς με ένα νέο όνομα. Άλλοι υποστηρίζουν ότι υπάρχουν σχέσεις στις οποίες δύο άνθρωποι συνειδητά επιλέγουν να μην εξετάζουν κάθε πτυχή της εpωτικής ζωής του άλλου.
Η συζήτηση γίνεται ακόμη πιο ενδιαφέρουσα καθώς οι νεότερες γενιές εμφανίζονται περισσότερο ανοιχτές απέναντι σε εναλλακτικές μορφές σχέσεων. Σύμφωνα με έρευνα Ashley Madison και YouGov που επικαλείται το δημοσίευμα, αρκετοί νέοι ηλικίας 18-29 ετών βλέπουν θετικά τις ανοιχτές σχέσεις, μεταξύ άλλων επειδή θεωρούν ότι μειώνουν την πίεση να καλύπτει ένας άνθρωπος όλες τις ανάγκες του συντρόφου του.
Το βασικό πρόβλημα με το tolyamory, ωστόσο, είναι το γιατί κάποιος ανέχεται κάτι που δεν επιθυμεί πραγματικά. Οικονομική ή συναισθηματική εξάρτηση, παιδιά, φόβος του χωρισμού ή κοινωνικές πιέσεις μπορούν να κάνουν κάποιον να αποδεχθεί μια κατάσταση χωρίς να αισθάνεται πραγματικά άνετα με αυτή.



