Για μια ολόκληρη γενιά, το America’s Next Top Model έμαθε στις Αμερικανίδες τι σημαίνει“high fashion”, τι σημαίνει “plus-size”, τι σημαίνει “δεν είσαι αρκετή”.
Και τώρα, το ντοκιμαντέρ Reality Check: Inside America's Next Top Model στο Netflix έρχεται να αποδείξει κάτι που πολλοί νιώθαμε αλλά δεν είχαμε ακόμα διατυπώσει καθαρά: το show ήταν σχεδόν καταδικασμένο να μας πληγώσει.
Η σειρά εξετάζει τα 24 “cycles” (2003–2018) του ANTM, με συνεντεύξεις από πρώην διαγωνιζόμενες, κριτές, τον executive producer Ken Mok και φυσικά την ίδια την Tyra Banks. Το αποτέλεσμα; Μια αναμέτρηση με την κουλτούρα των 00s. Diet culture. Body shaming. Voyeurism. Και μια μόνιμη άρνηση ανάληψης πλήρους ευθύνης.
Το show διαφημιζόταν ως επαναστατικό. Η Tyra υποστήριζε ότι άνοιξε την πόρτα σε μαύρα μοντέλα, καμπύλες γυναίκες, queer ταυτότητες. Και πράγματι, για πολλές διαγωνιζόμενες –όπως η Ebonee Davis– το να βλέπουν μια μαύρη γυναίκα να κρατά τα ηνία ήταν συγκινητικό.
Μέχρι που δεν ήταν.
Οι ίδιες αυτές γυναίκες βρέθηκαν να μετριούνται και να ζυγίζονται μπροστά στις κάμερες. Να χαρακτηρίζονται “plus-size” ενώ φορούσαν νούμερο 6. Να δέχονται σχόλια για “φαρδύ πισινό” στα 18 τους. Να πιέζονται να χάσουν ή να πάρουν κιλά για να “χωρέσουν” σε μια κατηγορία.
Το ντοκιμαντέρ φωτίζει και τα διαβόητα makeovers – το σήμα κατατεθέν του show. Κουρέματα-σοκ. Extensions. Αλλαγές χρώματος. Οδοντιατρικές επεμβάσεις. Η Joanie Dodds κλήθηκε να ισιώσει χειρουργικά το χαμόγελό της. Η Danielle Evans πιέστηκε να κλείσει το κενό ανάμεσα στα δόντια της γιατί “δεν ήταν εμπορικό”.
Η σωματική αυτονομία γινόταν διαπραγματεύσιμη. Αν δεν μπορούσες να πεις όχι σε ένα κούρεμα, πώς θα έλεγες όχι όταν τα πράγματα γίνονταν πιο σκοτεινά;
Και έγιναν.
Το ντοκιμαντέρ επανέρχεται σε φωτογραφίσεις που σήμερα μοιάζουν αδιανόητες: race-swap shoots, concept με άστεγες γυναίκες, σκηνικά όπου οι διαγωνιζόμενες υποδύονταν θύματα δολοφονίας – ακόμη κι όταν κάποια είχε οικογενειακό τραύμα σχετικό με ένοπλη βία. Η Keenyah Hill μιλά για σετ όπου δέχτηκε ανεπιθύμητες σεξουαλικές προσεγγίσεις από male model και, όταν αντέδρασε, της είπαν να “πάρει τον έλεγχο”.
Η Shandi Sullivan περιγράφει μεθυσμένη σeξουαλική επαφή στο Μιλάνο που, όπως λέει σήμερα, ήταν σeξουαλική επίθεση. Η παραγωγή κατέγραψε και μετέδωσε τη σκηνή.
Όταν η Tyra ρωτάται γιατί δεν παρενέβη, απαντά ότι “η παραγωγή δεν ήταν δικό της κομμάτι”. Παρά το γεγονός ότι είχε και τίτλο executive producer. Το φταίξιμο μεταφέρεται από κριτές σε παραγωγούς, από παραγωγούς στο δίκτυο, από το δίκτυο… στους θεατές.
“Εσείς το ζητούσατε. Και εμείς δίναμε όλο και περισσότερο”, λέει σε μια στιγμή.
Το ντοκιμαντέρ επιμένει στη φράση “ήταν άλλη εποχή”. Η σοκαριστική τηλεόραση ήταν νόρμα. Όμως το να τοποθετείς τα πάντα κάτω από αυτόν τον φακό δεν αναιρεί τον αντίκτυπο.
Για μια 13χρονη που έπινε diet soda και μετρούσε θερμίδες αντί για πολλαπλασιασμό, το μήνυμα ήταν σαφές: ή θα είσαι αδύνατη ή θα είσαι πρόβλημα. Και αν είσαι “plus”, θα το πληρώνεις.
Η Whitney Thompson, η πρώτη “plus-size” νικήτρια, αποκαλύπτει ότι το πρακτορείο με το οποίο υπέγραψε δεν είχε καν plus division. Η Bre Scullark θυμάται διατροφικές διαταραχές στο σπίτι των κοριτσιών. Η Ebonee Davis θυμάται τη χαρά της να καταρρέει όταν της είπαν ότι δείχνει “ashy”.
Και η Tyra;
Ζητά συγγνώμη σε μια-δυο περιπτώσεις. Όχι κατ’ ιδίαν. Όχι με πλήρη ανάληψη ευθύνης. Περισσότερο σαν αναγνώριση “κακών επιλογών” παρά ως παραδοχή συστημικής βλάβης.
Το πιο εκκωφαντικό σημείο του ντοκιμαντέρ έρχεται στο τέλος: η ανακοίνωση ότι έρχεται νέος κύκλος.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
