Η βουβωνοκήλη και η μηροκήλη αποτελούν δύο συχνές παθήσεις του κοιλιακού τοιχώματος που εμφανίζονται στην περιοχή της βουβωνικής χώρας. Παρότι παρουσιάζουν ορισμένες ομοιότητες, πρόκειται για διαφορετικούς τύπους κήλης με διαφορετικά χαρακτηριστικά και επίπεδα επικινδυνότητας. Η έγκαιρη διάγνωση και η σωστή αντιμετώπιση είναι καθοριστικής σημασίας για την αποφυγή σοβαρών επιπλοκών.
Τι είναι η βουβωνοκήλη;
Η βουβωνοκήλη δημιουργείται όταν τμήμα εντέρου ή άλλου ενδοκοιλιακού οργάνου προβάλλει μέσω ενός αδύναμου σημείου του βουβωνικού πόρου. Αποτελεί τη συχνότερη μορφή κήλης του κοιλιακού τοιχώματος και εμφανίζεται πολύ συχνότερα στους άνδρες. Η ανάπτυξή της σχετίζεται με παράγοντες που αυξάνουν την ενδοκοιλιακή πίεση, όπως η παχυσαρκία, η δυσκοιλιότητα, ο χρόνιος βήχας, η έντονη άρση βάρους, η χειρωνακτική εργασία και η προχωρημένη ηλικία.
Τα πιο χαρακτηριστικά συμπτώματα περιλαμβάνουν εξόγκωμα στη βουβωνική χώρα, αίσθημα βάρους, πόνο ή δυσφορία που επιδεινώνεται κατά την ορθοστασία, τον βήχα ή τη σωματική καταπόνηση. Σε αρκετές περιπτώσεις η διόγκωση μπορεί να υποχωρεί προσωρινά όταν ο ασθενής ξαπλώνει.
Τι είναι η μηροκήλη;
Η μηροκήλη εμφανίζεται κάτω από τον βουβωνικό σύνδεσμο, όταν ενδοκοιλιακό περιεχόμενο προβάλλει μέσω του μηριαίου δακτυλίου. Πρόκειται για λιγότερο συχνή μορφή κήλης, η οποία ωστόσο παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω του αυξημένου κινδύνου επιπλοκών. Εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες, ιδιαίτερα σε πολύτοκες ή παχύσαρκες ασθενείς.
Στα αρχικά στάδια μπορεί να προκαλεί μόνο μια μικρή διόγκωση ή ήπια ενόχληση στη μηροβουβωνική περιοχή. Ωστόσο, πολλές φορές παραμένει δυσδιάκριτη, με αποτέλεσμα να διαγιγνώσκεται όταν ήδη έχουν εμφανιστεί επιπλοκές. Ο πόνος στη βουβωνική ή μηριαία περιοχή αποτελεί το συχνότερο σύμπτωμα και συνήθως επιδεινώνεται κατά τη σωματική δραστηριότητα.
Ποιες είναι οι πιθανές επιπλοκές;
Τόσο η βουβωνοκήλη όσο και η μηροκήλη δεν υποχωρούν από μόνες τους. Αντίθετα, τείνουν να μεγαλώνουν με την πάροδο του χρόνου. Η σημαντικότερη επιπλοκή είναι η περίσφιξη, κατά την οποία παρεμποδίζεται η αιμάτωση του εντέρου ή του οργάνου που έχει παγιδευτεί μέσα στην κήλη. Η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε ισχαιμία, νέκρωση, περιτονίτιδα και να απαιτήσει επείγουσα χειρουργική επέμβαση.
Η μηροκήλη θεωρείται ιδιαίτερα επικίνδυνη, καθώς παρουσιάζει σημαντικά υψηλότερα ποσοστά περίσφιξης σε σύγκριση με τη βουβωνοκήλη. Για τον λόγο αυτό η έγκαιρη διάγνωση αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία.
Πώς γίνεται η αντιμετώπιση;
Η οριστική θεραπεία τόσο για τη βουβωνοκήλη όσο και για τη μηροκήλη είναι αποκλειστικά χειρουργική. Δεν υπάρχουν φάρμακα, αλοιφές ή συντηρητικές μέθοδοι που να μπορούν να αποκαταστήσουν το πρόβλημα. Σήμερα εφαρμόζονται σύγχρονες ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, όπως οι λαπαροσκοπικές, ενδοσκοπικές και ρομποτικές μέθοδοι, οι οποίες προσφέρουν μικρότερο μετεγχειρητικό πόνο, ταχύτερη ανάρρωση και γρήγορη επιστροφή στις καθημερινές δραστηριότητες.
Η επιλογή της κατάλληλης τεχνικής εξαρτάται από τα χαρακτηριστικά της κήλης, το ιστορικό του ασθενούς και την εμπειρία του χειρουργού.
Η σημασία της εξειδίκευσης
Η χειρουργική αποκατάσταση των κηλών του κοιλιακού τοιχώματος αποτελεί σήμερα ένα ιδιαίτερα εξειδικευμένο πεδίο. Η σωστή διάγνωση, η επιλογή της κατάλληλης τεχνικής και η ασφαλής αποκατάσταση απαιτούν εμπειρία και εξειδίκευση στις σύγχρονες μεθόδους χειρουργικής κηλών.
Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη βουβωνοκήλη και τη μηροκήλη ή για να προγραμματίσετε την εξέτασή σας, επικοινωνήστε με τον εξειδικευμένο χειρουργό κηλών Δρ. Φώτη Αρχοντοβασίλη.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
