Υπάρχουν κινηματογραφικοί έρωτες που μας σημάδεψαν για πάντα. Που τους ζήσαμε σαν να ήταν δικοί μας, που μας έκαναν να πιστέψουμε στη μαγεία, στο «για πάντα», στο αγνό πρώτο συναίσθημα. Ένας από αυτούς είναι χωρίς αμφιβολία ο έρωτας του Πίτερ Παν και της Γουέντι στην ταινία του 2003. Κι όμως, χρόνια μετά, ανακαλύπτουμε ότι η χημεία τους δεν ήταν απλώς υποκριτική. Ήταν αληθινή.
View this post on Instagram
Με αφορμή την επέτειο της ταινίας το 2023, η Ρέιτσελ Χερντ-Γουντ και ο Τζέρεμι Σάμπτερ άνοιξαν την καρδιά τους και αποκάλυψαν αυτό που πολλοί υποψιαζόμασταν, αλλά κανείς δεν είχε επιβεβαιώσει: ερωτεύτηκαν πραγματικά στα γυρίσματα.
Η ταινία του PJ Hogan, που έκανε πρεμιέρα το 2003, θεωρείται μέχρι σήμερα μία από τις πιο μαγευτικές κινηματογραφικές μεταφορές του Πίτερ Παν. Με σενάριο που ακόμα θυμόμαστε απέξω, με τον πολύχρωμο κόσμο της Χώρας του Ποτέ και με εκείνη την αίσθηση πως, έστω για δύο ώρες, μπορούμε να ξεφύγουμε από την πραγματικότητα. Όμως το στοιχείο που την έκανε πραγματικά αξέχαστη ήταν η χημεία των δύο πρωταγωνιστών.
«Η Ρέιτσελ κι εγώ ερωτευτήκαμε στα γυρίσματα», παραδέχτηκε χωρίς περιστροφές ο Τζέρεμι Σάμπτερ. «Ήταν ο πρώτος μου έρωτας και ήμουν ο πρώτος της. Και είναι όμορφο να ξέρεις πως αυτό θα υπάρχει για πάντα».
Κι εκεί, κάπου ανάμεσα σε αυτή τη φράση, συνειδητοποιούμε ότι όσα βλέπαμε στα μάτια τους στην οθόνη δεν ήταν απλώς ρόλος. Ήταν αληθινό συναίσθημα. Ο ίδιος εξηγεί πως η αγάπη που είχαν οι χαρακτήρες τους «ερχόταν από πραγματικό μέρος», κάτι που κάνει τις σκηνές τους ακόμα πιο δυνατές, ακόμα πιο αυθεντικές.
Η Ρέιτσελ, από την άλλη, κρατά πιο διακριτική στάση. Μιλά περισσότερο για τους χαρακτήρες παρά για την προσωπική τους σχέση. Περιγράφει τη Γουέντι ως ένα κορίτσι που έλκεται από την ανεμελιά του Πίτερ, αλλά ταυτόχρονα νιώθει την ανάγκη να μεγαλώσει, να αναλάβει ευθύνες, να ζήσει στον «πραγματικό κόσμο». «Κάναμε ό,τι καλύτερο μπορούσαμε. Ήμασταν τόσο μικροί τότε», λέει απλά.
Είναι σχεδόν συγκινητικό το πόσο μοιάζουν οι απαντήσεις τους με τις ίδιες τις πορείες των χαρακτήρων τους. Η Γουέντι μεγαλώνει, αφήνει πίσω τη Χώρα του Ποτέ και προχωρά στη ζωή. Κάπως έτσι και η Ρέιτσελ σήμερα είναι παντρεμένη και μητέρα, έχοντας βρει την προσωπική της ισορροπία.
Ο Τζέρεμι, αντίθετα, παραμένει πιο ρομαντικός, πιο «Πίτερ Παν» θα έλεγε κανείς. Μιλά για τον ανεκπλήρωτο έρωτα σαν κάτι αγνό, σαν την ουσία της πρώτης αγάπης. «Αυτό το συναίσθημα στην καρδιά, στο στομάχι, οι πεταλούδες… Ο νεανικός έρωτας είναι ο πιο δυνατός. Είναι ωμός, φρέσκος, αληθινός. Και ίσως να μην το ξαναζήσουμε ποτέ έτσι».
Παραδέχεται πως ακόμα ψάχνει τη μεγάλη, μόνιμη αγάπη. Και κάπου εκεί, με εκείνο το παιχνιδιάρικο ύφος που μας θυμίζει τον Πίτερ Παν, συμπληρώνει: «Αλλά θα έχω πάντα εκείνον τον νεανικό έρωτα που ένιωσα για τη Ρέιτσελ».
Όπως ακριβώς και στην ταινία, οι δρόμοι τους χώρισαν με τον χρόνο. Εκείνη μεγάλωσε, εκείνος έμεινε λίγο πιο πίσω, σαν να αρνείται να αποχαιρετήσει την παιδικότητα. Κι όμως, συμφωνούν και οι δύο σε κάτι: ότι η ιστορία του Πίτερ και της Γουέντι πρέπει να μένει ανοιχτή, ανολοκλήρωτη, γεμάτη ερωτηματικά.
«Η ανοιχτή κατάληξη είναι βασικό κομμάτι της γοητείας της ιστορίας. Αν την κλείσεις οριστικά, χάνεται η μαγεία», εξηγεί η Ρέιτσελ.
Ο Τζέρεμι συμφωνεί. «Η Γουέντι μεγαλώνει, ο Πίτερ όχι. Ποτέ δεν θα μεγαλώσει. Αλλά όταν επιστρέφει, παίρνει την κόρη της, την Τζέιν, στις ίδιες περιπέτειες. Κι αν δεις το βλέμμα της Γουέντι, υπάρχει ευτυχία. Πώς να μην είναι αυτό ένα χαρούμενο τέλος;»
Ίσως τελικά αυτή να είναι η ουσία. Ότι κάποιοι έρωτες δεν προορίζονται να κρατήσουν για πάντα. Αλλά μένουν μέσα μας, σαν γλυκιά ανάμνηση. Σαν ένα παράθυρο που κάποτε άνοιξε, μας πήρε σε μια μαγική χώρα και μετά έκλεισε, αφήνοντάς μας με μια ιστορία που θα θυμόμαστε για πάντα. Και κάπως έτσι, ο Πίτερ Παν και η Γουέντι δεν έζησαν απλώς έναν κινηματογραφικό έρωτα. Έζησαν κάτι αληθινό. Κι αυτό κάνει την ιστορία τους ακόμα πιο μαγική.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
