Σχεδόν τέσσερις δεκαετίες μετά τους Ολυμπιακούς της Σεούλ, το όνομα Florence Griffith Joyner, η θρυλική Flo Jo, παραμένει συνώνυμο της απόλυτης ταχύτητας. Δεν ήταν απλώς μια σπρίντερ.
Ήταν ένα φαινόμενο που έκανε τον στίβο να μοιάζει με σκηνή, και το ρεκόρ με έργο τέχνης. Στα 100 μέτρα έγραψε 10.49. Στα 200 μέτρα κατέβασε το χρόνο στα 21.34. Και μέχρι σήμερα, κανείς δεν την έπιασε.
Η Flo Jo γεννήθηκε το 1959 στο Λος Άντζελες. Μεγάλωσε σε μια περίοδο όπου οι γυναίκες κέρδιζαν χώρο στον αθλητισμό, αλλά ακόμα έπρεπε να αποδεικνύουν διπλά την αξία τους. Από μικρή έδειξε ότι είχε κάτι εκρηκτικό: όχι μόνο φυσικό χάρισμα, αλλά και μια πειθαρχία που ακουγόταν σχεδόν εξωπραγματική. Η ίδια έλεγε ότι έκανε 5.000 κοιλιακούς την ημέρα. Κάποιοι το αντιμετώπισαν σαν μύθο. Για εκείνη ήταν τρόπος ζωής. Κάθε λεπτομέρεια, από τη δύναμη μέχρι την τεχνική, έπρεπε να είναι κοφτερή.
Κι όμως, αυτό που την έκανε να ξεχωρίσει δεν ήταν μόνο η επίδοση. Ήταν η εικόνα. Πολύ πριν το athleisure γίνει καθημερινότητα και πολύ πριν αθλήτριες όπως η Sha’Carri Richardson μετατρέψουν το στυλ σε δήλωση, η Flo Jo έσπασε το καλούπι. Έτρεχε με νύχια-γλυπτά που έφταναν ακόμη και τα 15 εκατοστά. Φορούσε λαμπερές στολές, ασύμμετρα κορμάκια, έντονα χρώματα, καλσόν και κάλτσες που έλεγαν «είμαι εδώ και δεν θα κρυφτώ». Ο στίβος, συνήθως αυστηρός και μίνιμαλ, απέκτησε ξαφνικά χαρακτήρα.
Η πορεία της δεν ήταν στρωμένη με χρυσό. Στα 20 της χρειάστηκε να αφήσει προσωρινά τον πρωταθλητισμό και να δουλέψει ως ταμίας σε τράπεζα για να βοηθήσει οικονομικά την οικογένειά της. Ένα χρόνο μετά επέστρεψε με στήριξη από τον παλιό προπονητή της. Το 1983, στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Ελσίνκι, βγήκε τέταρτη στα 200 μέτρα. Ήταν ήδη γνωστή. Όχι μόνο για το ταλέντο, αλλά για το βλέμμα που τραβούσε.
Το 1988, στη Σεούλ, έφτασε στο απόγειο. Τρία χρυσά και ένα αργυρό. Και δύο παγκόσμια ρεκόρ που έμοιαζαν από άλλο σύμπαν. Στα 100 μέτρα, το 10.49 έμεινε σαν σφραγίδα. Στα 200, το 21.34 έγινε το δεύτερο καρφί στο ίδιο κάδρο: «η πιο γρήγορη γυναίκα που υπήρξε». Εκείνη τη χρονιά, έγινε και η πρώτη Αμερικανίδα που πήρε τέσσερα μετάλλια σε μία Ολυμπιάδα.
Μα ακριβώς τότε άρχισαν και οι ψίθυροι. Η ξαφνική εκτόξευση στις επιδόσεις της, η αλλαγή στη σωματοδομή, το απίθανο άλμα μέσα σε σύντομο διάστημα, έφεραν καχυποψία. Ο Carl Lewis και άλλοι άφησαν υπαινιγμούς. Από την άλλη, οι επίσημοι έλεγχοι στη Σεούλ ήταν πολλοί, έντεκα συνολικά, και όλοι αρνητικοί. Η Flo Jo έλεγε πως η διαφορά ήρθε από άλλο πρόγραμμα προπόνησης, με έμφαση στην ενδυνάμωση, και από την αλλαγή προπονητικής καθοδήγησης. Είχε δίπλα της και τον σύζυγό της, Al Joyner.
Το 1989 αποσύρθηκε αιφνιδιαστικά, στο απόγειο. Και αυτό τροφοδότησε κι άλλο τη συζήτηση, ειδικά επειδή λίγο αργότερα μπήκαν πιο αυστηροί τυχαίοι έλεγχοι. Υπήρξαν και καταγγελίες από πρώην συναθλητή της για ουσίες, χωρίς αποδείξεις, που ποτέ δεν τεκμηριώθηκαν. Το αποτέλεσμα ήταν ένα μόνιμο «ίσως» να κρέμεται πάνω από μια καριέρα που, τυπικά, δεν πιάστηκε ποτέ.
Το 1998, δέκα χρόνια μετά τη Σεούλ, η Flo Jo πέθανε ξαφνικά στα 38 της. Η επίσημη αιτία ήταν ασφυξία κατά τη διάρκεια σοβαρής επιληπτικής κρίσης. Είχε διαγνωστεί με αγγειακή ανωμαλία στον εγκέφαλο, κάτι που την έκανε επιρρεπή σε κρίσεις, ενώ η έκθεση ανέφερε μόνο μικρές ποσότητες κοινών φαρμάκων. Παρ’ όλα αυτά, ο ξαφνικός θάνατος αναζωπύρωσε τις θεωρίες. Κι έτσι, η ιστορία της έμεινε διπλή: λάμψη και σκιά μαζί.
Ακολουθήστε το Pink.gr στο 
Ακολουθήστε το Pink.gr και στο Instagram
